ตีแผ่ปัญหาความยากจนในประเทศอินเดีย

slum india

รัฐบาลอินเดีย ออกมารายงานอันได้มากจากสหประชาชาติว่า ประเทศอินเดียมีจำนวนประชากรยากจนมากสุดในโลก โดยรายงานนี้ ได้ติดตามความคืบหน้าของ UN ออกมาระบุว่า นิยมของคนจนคือผู้เลี้ยงชีพตัวเอง ด้วยรายได้ไม่ถึงวันละ 1.25 ดอลลาร์สหรัฐ

slum india

หรือประมาณ 40.50 บาท ซึ่งพบทั้งหมด 1,200 ล้านคนทั่วโลก ในปี พ.ศ. 2553 โดยส่วนใหญ่อยู่ในเอเชียใต้ รวมทั้งประเทศทางตอนล่างของแอฟริกา นอกจากนี้คนยากจนร้อยละ 32.9 หรือประมาณ 1 ใน 3 อยู่ในประเทศอินเดีย รองลงมาร้อยละ 13 อยู่ในจีน

โดยประเทศอินเดีย มีสัดส่วนของเด็กที่เสียชีวิตก่อนวัยอันควร เพียงอายุ 5 ขวบมากที่สุดในโลก ในปี พ.ศ.2555 ซึ่งมีมากถึง 1.4 ล้านคน จากทั้งหมด 6.6 ล้านคนทั่วโลก นอกจากนี้ยังพบว่ามีอัตรามารดาเสียชีวิตร้อยละ 17 ของโลก อีกทั้งยังมีอัตราผู้ขับถ่ายกลางแจ้งในที่สาธารณะ เนื่องจากไม่มีสุขาเกือบร้อยละ 60 ของโลก

ผู้ประสานงาน UN ที่ปักหลักอยู่ในประเทศอินเดีย กล่าวว่า เป้าหมายแห่งการพัฒนาของ UN ที่ตั้งเป้าไว้ในปี พ.ศ. 2558 ไม่มีทางบรรลุได้ ถ้าการพัฒนาในประเทศอินเดียยังไม่ก้าวกระโดดหรือเกิดการพัฒนาอยู่เรื่อยๆ เพราะฉะนั้น ถ้าอินเดียมุ่งมั่นให้การบรรลุเป้าหมายนี้เกิดผลสำเร็จ ก็จะกลายมาเป็นแรงบันดาลใจให้แก่ผู้คนทั่วโลก ส่วนทางด้านรัฐมนตรีของอินเดีย ได้ออกมากล่าวว่า ข้อมูลนี้ถือเป็นความท้าทายของรัฐบาล เนื่องจากตนเชื่อว่ารัฐบาลอินเดียจะสามารถแก้ไขให้ดีขึ้นได้ด้วยความมุ่งมั่น

โดยนักประชากรศาสตร์ แสดงให้เห็นว่าเมืองใหญ่ในประเทศอินเดีย ไม่ว่าจะเป็น Kolkata , New daily และ Mumbai มีอัตราการขยายตัวของประชากรสูงมาก โดยสาเหตุมาจากการที่ประชากรในเขตชนบท ต้องอพยพเข้าไปเพื่อหางานทำ ทำให้สภาพแวดล้อมเสื่อมลง อีกทั้งด้วยโครงสร้างพื้นฐานของเขตเมือง ก็ไม่อาจรองรับจำนวนประชากรที่เพิ่มขึ้นได้ทั้งหมด และสิ่งที่สำคัญซึ่งจะกลายมาเป็นปัญหาใหญ่ ก็คือปัจจัยต่างๆ ในการดำรงชีวิต เช่น น้ำสะอาด , อาหารอันถูกหลักอนามัย ตลอดจนบริการด้านสาธารณสุข ที่รัฐบาลต้องเข้าไปแก้ไขโดยด่วน

Mena Davi หญิงอินเดียซึ่งอาศัยอยู่ในชุมชนแออัดแห่งหนึ่ง กล่าวว่า สิ่งอำนวยความสะดวกพื้นฐานที่จำเป็นและมีความสำคัญมาก เช่น ห้องน้ำ , ระบบระบายสิ่งปฏิกูล จัดเป็นความฝันของคนยากจนจำนวนมาก นอกจากนี้ไม่ว่าจะเป็นอาหารหรือยารักษาโรค ก็ยังมีราคาแพงเกินไปสำหรับผู้มีรายได้น้อย โดยรัฐบาลก็ไม่เคยจัดบริการให้ประชาชนยากจนเลย

ครอบครัวยากจนส่วนใหญ่ในประเทศอินเดีย ต้องการผลิตบุตรจำนวนมาก เพื่อหวังให้เติบใหญ่และช่วยกันหารายได้ และยังนิยมมีบุตรชายมากกว่าบุตรสาว เนื่องจากเชื่อว่าบุตรชายจะต้องมาผู้ดูแลพวกเขาในยามแก่เฒ่า พร้อมที่สืบทอดนามสกุลต่อไป